photoblog - czajek

W drodze do Manilli mialem w planach zatrzymac sie na jeden dzien w Hong Kongu. Niestety pobyt troszke sie przedluzyl. Pierwszy raz doznalem bolu zwiazanego z brakiem wolnych miejsc w samolocie. Utknalem na lotnisku na 30 godzin, ale w koncu mnie zabrali :). W sumie dziennie jest 11 lotow na ktore moglem sie zabrac, wiec bol byl wielki i bylem nawet pierwszy raz bliski kupienia pelnoplatnego biletu. Honk Kong mnie troszke rozczarowal… W sumie to pewnie glowne wspomnienia z tego miejsca beda zwiazanego z okupowaniem lotniska i czekaniem na to az znajdzie sie dla mnie jakis fotelik w samolocie…

Kilka zdjęć przyszłości chińskiego narodu

Park w Pekinie

Plac Tiananmen

Meczet w Szanghaju w czasie wieczornych modłów

Kilka zdjęć z przedstawianego już wcześniej placu Tiananmen. Jak widać na załączonych obrazkach atmosfera jest rodzinna i wakacyjna. Za 11 dni Sri Lanka, właśnie studiuję przewodnik :)))

Zdjęcia z placu Tiananmen w Pekinie, który w świecie znany jest przede wszystkim z masakry studentów w 1989. Dziś jest miejscem spacerów Chińczyków. Nad porządkiem czuwa przewodniczący Mao, a także wielu bardzo poważnych strażników. Jednak atmosfera na Tiananmen jest jak najbardziej sielska. Ludzie ku złości funkcjonariuszy często robią sobie z nimi zdjęcia.

Urodziny Konfucjusza miały być głównym punktem naszego wyjazdu. Problemy zaczęły się już w Szanghaju, kiedy nie byliśmy pewni czy uda nam się załapać na jakikolwiek pociąg. Koniec końców do Qufu dojechaliśmy innym pociągiem niż planowaliśmy, ale najważniejsze, że tam dotarliśmy. Pierwszego dnia pobytu okazało się, że właśnie w tym roku na urczystości mają przybyć VIPy przez co nasz udział w uroczystościach stanął pod ogromnym znakiem zapytania. W dniu urodzin Konfucjusza przybyliśmy jednak pod jego świątynię, nie ukrywam, że z dość dużym znięcheceniem. Szczęście sie do nas tym razem szeroko uśmięchnęło. Podszedł do nas Pan oferując wejściówki. Była to naprawdę oferta last minute ;), cena jak najbardziej przystępna. Same uroczystości jednak nie były według mnie warte zachodu. Wszystko odbywało się na scenie, której właściwie nie widzieliśmy. Dopiero po pierwszej części, kiedy wszyscy rozeszli się myśląc, że to koniec, mieliśmy możliwość oglądania występów z bardzo bliska, bo ze sceny :).

Z ministrem obrony narodowej ChRL a tak naprawdę z najstarszym żyjącym członkiem rodziny Konfucjusza.

Kilka zdjęć przedstawiający dość częsty widok w Chinach. Ludzie przeważnie w starszym wieku, w dużej grupie, bądź samemu ćwiczą tai chi, bądź jakieś inne nieznane mi formy ćwiczeń.

Siedząc i rozmawiając przez gadu gadu, usłyszałem jakąś muzykę dochodzącą z ulicy przy której mieściło się nasze schronisko. Szybko chwyciłem aparat i wybiegłem na zewnątrz. Okazało się, że właśnie przechodziła procesja pogrzebowa. Jednak nie była to taka procesja jak w Polsce, brakowało zmarłego. Z tego co udało mi się ustalić to krewni i znajomi palili papierowe stosy mające przynieść szczęście zmarłemu.

Z Szanghaju udaliśmy się nocnym pociągiem do Qufu, miejsca narodzin Konfucjusza. Głównym celem naszego wyjazdu były obchody urodzin mędrca, właśnie w tej miejscowości. Po przyjeździe zrobiliśmy mały rekonesans po mieście. 
Niestety informacje jakie uzyskaliśmy na miejscu były bardzo pesymistyczne. W związku z obchodami, świątynia 
Konfucjusza miała być niedostępna z powodu wizyty wielu VIPów. Nie pocieszył nas fakt, że taka sytuacja ma miejsce pierwszy raz. Na pytanie gdzie możemy w takim razie 
obejrzeć uriczystości usłyszeliśmy, że w telewizji. Załamka totalna :)

Może czas najwyższy znaleźć sobie żonę, jak widać są plusy

Mieszkaniec Qufu

Przed świątynią Zhougong

Garść ostatnich fotek z Szanghaju.

Pudong

Piter - towarzysz podróży w czasie wizyty w chińskim barze mlecznym

Pan puszczający bączki

Chińscy uczniowie na tle China trade center, budynku w kszatłcie otwieracza, będącego najwyższym budynkiem w Chinach

Szanghaj będzie mi się zawsze kojarzył z jednym wielkim placem budowy. Ciężko znaleźć na horyzoncie fragment, na którym nie wyłania się jakiś dźwig, bądź ulicę, którą właśnie nie przechodzi grupa robotników. Niektóre stare dzielnice znikają, by dać miejsce nowym wysokościowcom.